سلولهای بنیادی ،مهندسی بافت
صفحه نخست   ::   آرشیو  ::   تماس با من   
 
Umblical cord matrix stem cell

Umblical cord matrix stem cell

همانطور که قبلا ذکر شد جفت و بند ناف منابع قابل دسترس وپایان ناپذیر  از سلولهای بنیادی میباشند در این میان  سلولهای بنیادی ژله وارتون یا umbilical cord matrix از سورسهایی می باشد که در سالهای اخیر اولین بار توسط mitchel و همکارانش در سال 2003 مورد شناسایی و کشت قرار گرفته است  این سلولهای بنیادی از توان تکثیر فوق العادهای بر خور دار میباشند و در طی 70 تقسیمات متوالی فرایند aging در آنها رخ نخواهد داد. نکته جالی در مورد این سلولهای بنیادی این میباشد که این سلوله از نظر pleuropotency به سلولهای بنیادی جنینی شبیه میباشند ولی از نظر توموروژنیتی شبیه سلولهای بنیادی بالغین عمل میکنند.این خصوصیت انها را مرز بین سلولهای بنیادی بالغین و جنینی قرار داده است. چون این سلولهای بنیادی جزو محتویات بند ناف و جفت میباشد و با توجه به خصوصیات ایمونولوژیکی این ساختمان این سلولهای بنیادی نیز در موارد ایمونولوژیکی شبیه بند ناف عمل کرده و تمایلی به رد شدن توسط سیستم ایمنی ندارند از اینرو این سلولهای بنیادی کاندیدای جدیدی برای ترانسپلنت و در مان بیماریها برای بیماریهای مختلف معرفی شده اند.این سلولهای بنیادی  مارکرهای CD45 و CD34 را ندارند و برای مارکرهای[1] منفی میباشند  ای سلولها این مارکرها را در پاساژهای اولیه بیان میکنند همچنین این سلولهای بنیادی این توان رادارند تا با دستکاریهای ژنتیکی پروتیین های exogenous  را بیان کنند.جمعیت کوچکی از این سلولهای بنیادی در پاساژ 8 اندوگلین(CD105,SH2) و مارکر CD49e را بیان میکنند.همچنین این سلولهای بنیادی قادر به ترشح فاکتورهای رشد و آنژیوژنزیس میباشند که انها را کاندیدای خوبی برای درمان ضایعات سیستم عصبی مرکزی میکند..برای برسی ارزش درمانی این سلولهای بنیادی به رتهای پارکینسونس پیوند زده شدند و باعث بهبود علایم حرکتی در رتهای آسیب دیده شدند و هیچ موردی از توموروژنیتی و پس زدن ایمونولوژیکی در آنها گزارش نشده است

 

*Mitchell et al., 2003 K.E. Mitchell et al., Matrix cells from Wharton’s jelly form neurons and glia, Stem Cells 21 (2003)

 

 

Human Umbilical Cord Matrix Stem Cells: Preliminary Characterization and Effect of Transplantation in a Rodent Model of Parkinson’s Disease. Mark L. Weiss1,+,*, Satish Medicetty1,+, Amber R. Bledsoe1, Raja Shekar Rachakatla1, Michael Choi2, Shosh Merchav2, Yongquan Luo3, Mahendra S. Rao3 , Gopalrao Velagaleti4, and Deryl Troyer1

10.1634/stemcells.2005-0330



[1]

 

 

CD10, CD13, CD29, CD44, CD90, and negative for CD14, CD33, CD56, CD31, CD34, CD45 and HLA-DR),

 


پيام هاي ديگران () | پنجشنبه ۱۳۸٧/۳/٢ - سلولهای بنیادی |لینک به نوشته